بازخورد درباره این کالا

بی نماز ها خوشبخت ترند

از 0 رای
آماده ارسال

این محصول موجود و آماده ارسال می باشد.

24,000 22,000 تومان
%8

آیا از قیمت راضی هستید؟ بله خیر
محصولات مرتبط
%22 تخته سفید جلد دو
تخته سفید جلد دو
%229,000 
7,000 تومان
%10 اصول و روش های ارائه ی مفاهیم دینی
اصول و روش های ارائه ی مفاهیم دینی
%1030,000 
27,000 تومان
%7 فرزندم تک است
فرزندم تک است
%715,000 
14,000 تومان
%20 تخته سفید جلد یک
تخته سفید جلد یک
%205,000 
4,000 تومان
%17 در انتظار آفتاب
در انتظار آفتاب
%176,000 
5,000 تومان
%14 کتاب مربی جلد سه
کتاب مربی جلد سه
%1412,800 
11,000 تومان
%14 کتاب مربی جلد یک
کتاب مربی جلد یک
%1415,200 
13,000 تومان
روش های اردوداری
روش های اردوداری
ناموجود
%15 شیوه های جذاب سازی کلاس های معارف دین
شیوه های جذاب سازی کلاس های معارف دین
%1530,000 
25,500 تومان
%13 سکوی پرواز
سکوی پرواز
%138,000 
7,000 تومان
%14 کتاب مربی جلد دو
کتاب مربی جلد دو
%1415,200 
13,000 تومان
%10 فهم قرآن در دبستان و دبیرستان
فهم قرآن در دبستان و دبیرستان
%1050,000 
45,000 تومان
%13 مهدی باوری در کودکان
مهدی باوری در کودکان
%1324,000 
21,000 تومان
%14 با خدا سخن بگو (به من بگو خدا کیست؟ ۳ – خشتی)
با خدا سخن بگو (به من بگو خدا کیست؟ ۳ – خشتی)
%147,000 
6,000 تومان
%6 آموزش مفاهیم دینی همگام با روانشناسی رشد
آموزش مفاهیم دینی همگام با روانشناسی رشد
%644,900 
42,000 تومان
%10 جذاب سازی کلاسهای دینی کودکان و نوجوانان
جذاب سازی کلاسهای دینی کودکان و نوجوانان
%1030,000 
27,000 تومان
بوسه بر آسمان
بوسه بر آسمان
ناموجود
%11 به سوی خورشید
به سوی خورشید
%119,000 
8,000 تومان

نقد و بررسی تخصصی بی نماز ها خوشبخت ترند

معرفی کتاب بی‌نمازها خوشبخت‌ترند!؟

بی‌نمازها خوشبخت‌ترند!؟ مجموعه داستان‌هایی دخترانه با موضوع نماز، حجاب و شعار دینی و فضیلت‌های آنها است که از سوی ستاد اقامه نماز برای نوجوانان منتشر شده است.

خواندن مجموعه داستان بی‌نمازها خوشبخت‌ترند!؟ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

همه نوجوانان به ویژه دختران مخاطبان این کتاب‌اند.

بخشی از کتاب بی‌نمازها خوشبخت‌ترند!؟

دوست دارم آسمان همین الان روی سرم آوار شود! دیشب تا خود صبح چرت زدم و درس خواندم؛ اما چه فایده؟ چه فایده که امروز جای نمره بیست، یک هفده خوش‌آب‌ورنگ نصیبم شد. آخه هفده هم شد نمره؟ خدا با من لج افتاده! وگرنه هیچ دلیلی ندارد که نمره‌ام کم شود. محیا سری برای خانم اسدی تکان می‌دهد و لبخندزنان می‌آید سمت من. از لبخندش حالم بد می‌شود؛ باید هم لبخند بزند؛ باید هم در دلش عروسی بگیرد. امروز بهترین نمرهٔ کلاس را گرفته است.

_ کوثر، نمی‌خوای جمع کنی بریم؟

کتاب‌ها را می‌اندازم داخل کوله؛ نگاهم را از چشمان خندانش می‌گیرم؛ چادرم را روی سر مرتب می‌کنم و می‌گویم: «بریم».

از در مدرسه پایمان را بیرون نگذاشته‌ایم که ماشینِ بابا را می‌بینم؛ از دود اگزوزش لجم می‌گیرد؛ می‌خواهم زودتر محیا را راهی کنم؛ نمی‌خواهم ماشین پت‌پتی‌مان را ببیند و در خلوت به ریشمان بخندد؛ اما صدای بابا اجازه نمی‌دهد: «سلام بر دختران باهوش کلاسِ اول متوسطهٔ مدرسهٔ شهید رجایی». محیا ریسه می‌رود از خنده، و من به‌سختی لبخند می‌زنم. بابا نگاهی به من می‌اندازد: «قند و عسل بابا چطوره؟» قند و عسل بابا حالش خوب نیست، هیچ حالش خوب نیست! یاد کولر سوختهٔ ماشین که می‌افتم حالم بدتر هم می‌شود. سرویس محیا که بوق می‌زند، انگار مرا از جهنم نجات داده‌اند؛ بی‌رمق دستش را فشار می‌دهم و می‌نشینم روی صندلی ماشین. بابا شروع می‌کند به تعریف کردن: «این رخشِ زرد رو که می‌بینی تازه از تعمیرگاه گرفتم. اوستا گفت که تاکسیمون باید چند روزی مهمونشون باشه؛ ولی دلم نیومد تو بمونی زیر آفتاب و با اتوبوس بری خونه. همین شد که گفتم بیام دنبالت. چه خبر؟ خوبی باباجان؟ مدرسه چطور بود؟» می‌خواهم بگویم: «ماشین شما هم کم از اتوبوس نداره! صندلی‌های زهواردررفته و کولر خاموش و صداهای عجیب‌وغریب»، اما حرفی نمی‌زنم؛ فقط می‌گویم: «سلامتی. مدرسه است دیگه». سر تکان می‌دهد؛ پیچ رادیو را می‌چرخاند و می‌پرسد: «این دوستت چرا همراه ما نیومد؟ اگه خواست بگو برسونیمش». خنده‌ام می‌گیرد؛ از آن خنده‌های همراه با حرص. همین مانده که محیا با آن‌همه پز و افاده‌اش بنشیند توی ماشین ما و این یک ذره آبرویی هم که جمع کرده‌ام به باد فنا برود.

_ چی شد بابا؟ جواب نمی‌دی؟

چادرم را می‌اندازم روی شانه‌ام؛ زل می‌زنم به کوچهٔ باریکِ روبه‌رو، خانه‌مان آخرین خانهٔ این کوچه است؛ اصلاً ما در همه‌چیز آخرین هستیم؛ می‌گویم: «محیا با ما نیومد، چون مسیر خونه‌اش با ما یکی نیست. می‌دونی خونه‌شون کجاست؟ اون ساختمون خوشگله هست نزدیک شهربازی، که تو بهش میگی قصر، طبقهٔ یازدهم اونجا می‌شینن. بعدشم محیا سرویس داره. باباش تهیه‌کننده است؛ مامانش هم همکار باباشه، طراح صحنه است». بابا لبخند می‌زند. می‌خواهد چیزی بگوید، اما ماشین خاموش می‌شود؛ یک‌دفعه، بدون هیچ صدایی. هنوز چندمتری مانده تا خانه. دندان‌هایم را فشار می‌دهم روی هم. می‌خواهم پیاده شوم که بابا سطل ماست را از صندلی عقب می‌دهد دستم: «این رو ببر بابا؛ مامانت یه استنبلی حسابی بار گذاشته. منم هلش می‌دم تا جلوی در و الان میام». می‌دوم سمت خانه؛ کیف و چادرم را همان‌جا کنارِ جاکفشی ول می‌کنم؛ می‌روم داخل اتاقم و خودم را می‌اندازم روی تخت فنری؛ صدای قیژش تا هفت خانه آن‌ورتر می‌رود. صدای مامان را می‌شنوم: «کوثر، دختر کجا رفتی؟ اینها رو چرا اینجا انداختی؟» جواب نمی‌دهم! می‌دانم می‌آید تو؛ می‌آید و هزار بار می‌پرسد: «چی شده؟» و تا ته ماجرا را درنیاورد بی‌خیال نمی‌شود. صدای پایش را که می‌شنوم، ملحفه را می‌کشم روی سرم. در باز می‌شود: «اِوا! این چه وضعیه؟ پا شو ببینم. حالت خوب نیست کوثر؟ نکنه تب داری؟ سرما خوردی؟ گفتم زیر باد کولر نخواب». کولر؟ کدام کولر؟ یک کولر آبی قدیمی، مگر چقدر خنکی دارد که باعث چاییدگی شود.

مامان محلفه را کنار می‌زند و دست می‌گذارد روی پیشانی‌ام.

_ تو که چیزیت نیست. باز چی شده تو مدرسه؟

چشم‌هایم را باز می‌کنم؛ زل می‌زنم توی چشم‌هایش.

_ چه غمگینه چشمات دختر! می‌خوای بگی چی شده؟

مشخصات فنی بی نماز ها خوشبخت ترند

  • وزن 195 g
    • شابک

      978-964-5372-10-9

  • چاپ جاری

    اول 1399

  • نوع جلد

    شومیز

  • قطع

    رقعی

  • تعداد صفحات

    136 صفحه

  • ناشر

    انتشارات ستاد اقامه نماز

  • نویسنده

    فاطمه دولتی

شما هم می توانید در مورد این کالا نظر بدهید

برای ثبت نظر، لازم است ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید. اگر این محصول را قبلا خریده باشید، نظر شما به عنوان مالک محصول ثبت خواهد شد.

افزودن نظر جدید